Integracja SAP i Infor w ramach wdrożenia Infor Cloud Scheduling - Studium przypadku - część I - BPX

Jeden z naszych klientów stanął przed wyzwaniem zastąpienia systemu harmonogramowania produkcji, ze względu na brak wsparcia starego systemu ze strony Windows 10. Obecnie używanym systemem do krótkoterminowego harmonogramowania produkcji była niestandardowa aplikacja opracowana kilka lat temu. Niestety nie ma możliwości jej uruchomienia na Windows 10. Istniejąca mapa systemów obejmuje integrację z SAP, głównym systemem planistycznym opartym na JDA i kilkoma innymi aplikacjami specyficznymi dla branży. Konsultant BPX był odpowiedzialny za ten projekt w zakresie integracji, więc to studium przypadku obejmie głównie tematy związane z integracją.

Wyzwania

Faza wykonalności pokazała wyzwania, z jakimi trzeba było się zmierzyć podczas wdrażania:

  1. Zatrzymanie fabryki na czas uruchomienia produkcyjnego systemu było niemożliwe – fabryka pracuje 24/7/365, a każda awaria generuje wymierne koszty, których wszyscy chcieli uniknąć.
  2. Przezwyciężenie lęku planistów produkcji przed nowym systemem – to zawsze jedno z głównych wyzwań w projektach IT. Ludzie boją się nowych sytuacji. Na początku nie wiedzą, jak działa nowy system, jak bardzo jest skomplikowany itp.
  3. Porównywalność planów generowanych przez stare i nowe narzędzia – stary system zawierał wiele niestandardowych funkcji, których oczekiwano również w nowym systemie.
  4. Ilość produktów i linii produkcyjnych – do zaplanowania było ponad 10 linii produkcyjnych i setki produktów; niektóre produkty mogą być wytwarzane tylko na określonych liniach; niektóre linie produkcyjne mogą być współdzielone.
  5. Ilość systemów do integracji z pełną spójnością danych – z nowym systemem należało zintegrować około 10 różnych aplikacji.
  6. Liczba interfejsów do wdrożenia – do opracowania i wdrożenia było około 30 interfejsów integrujących wszystkie systemy.
  7. Niestandardowe pola jako atrybuty materiałów i zasobów – istniał zestaw pól niestandardowych opisujących materiały i zasoby, które były dostępne tylko w aktualnie używanym narzędziu; konieczne było znalezienie ich ekwiwalentów w nowym systemie.
  8. Niedopuszczalne były jakiekolwiek zmiany w większości istniejących systemów satelitarnych – w celu zmniejszenia liczby miejsc, w których może wystąpić potencjalna awaria, jednym z wymagań było dostarczenie danych do systemów satelitarnych w dotychczasowym formacie.

Rozwiązanie

Znalezienie rozwiązania rozpoczęło się od analizy stanu obecnego. Zespół szczegółowo opisał wszystkie wymagania, które należy spełnić. Lista wymagań została podzielona na dwie grupy wymagań: technicznych i nietechnicznych. Ta lista, później w projekcie, została wykorzystana jako podstawa do określania priorytetów działań wg MoSCoW.
Jednym z wymagań było wdrożenie systemu oferowanego przez jednego z głównych graczy na rynku. Po kilku prezentacjach i spotkaniach z potencjalnymi dostawcami podjęto decyzję o skorzystaniu z Infor Cloud Scheduling zaimplementowanego w formule SaaS (System-as-a-Service).

Infor Cloud Scheduling zapewniał funkcjonalność najbliższą wymaganiom klienta. Dodatkowo oferował pewną elastyczność w dostosowywaniu i integracji. Jednak oferowany system nie był jeszcze w pełni gotowy do integracji przy pomocy API. To był główny powód podziału projektu na dwie fazy.
Pierwsza faza dotyczyła wdrożenia całego zakresu funkcjonalnego harmonogramowania i integracji ze wszystkimi wymaganymi systemami bez użycia API.
W drugiej fazie wszystkie możliwe interfejsy zostaną przełączone oraz zintegrowane przez API oferowane przez firmę Infor.

Z punktu widzenia integracji projekt był dość złożony, zwłaszcza ze względu na liczbę systemów do zintegrowania i liczbę interfejsów do wdrożenia. Wszystkie systemy zostały podzielone na dwie grupy:

  • Grupa 1 – wszystkie systemy bezpośrednio zaangażowane w proces harmonogramowania produkcji,
  • Grupa 2 – wszystkie systemy satelitarne, które oczekują danych generowanych przez system Infor Cloud Scheduling.

Grupa 1, oprócz systemu Infor Cloud Scheduling, zawierała również SAP ERP, system planowania głównego (JDA), MES oraz niestandardowy system zawierający zestaw paneli informacyjnych, wykorzystywany przez planistów produkcji do monitorowania postępów prac.

SAP ERP był głównym źródłem danych podstawowych materiałów, BOM-ów, alternatyw BOM-ów, wersji produkcyjnych, a także zamówień zakupu, zapotrzebowań zakupu oraz STO. Dodatkowo z SAP do Infor była przesyłana informacja o postępie produkcji, jednak głównym źródłem tych danych był MES zintegrowany z SAP. JDA jako główny system planowania był źródłem zleceń planowanych na najbliższe tygodnie. Zlecenia planowane były podstawą procesu harmonogramowania szczegółowego. Infor był również źródłem danych dla systemów z grupy 1. SAP ERP otrzymywał szczegółowy harmonogram produkcji w postaci zleceń procesowych, które tworzone w SAP były wysyłane dalej do MES. Wynik harmonogramowania był również przesłany do głównego systemu planowania w celu wykorzystania go do wymaganych korekt planu.

Ponadto, Infor wysyłał wyniki swoich obliczeń do niestandardowego systemu zawierającego zestaw paneli informacyjnych. System ten jest używany zarówno przez planistów produkcji, jak i pracowników hali produkcyjnej do monitorowania bieżącej sytuacji produkcyjnej.

Proces integracji został przeprowadzony poprzez hub integracyjny, w którym zaimplementowane zostały wszelkie wymagane mapowania. System Infor Cloud Scheduling generował pliki płaskie, które następnie konwertowano na iDoc XML wysłane do SAP ERP, pliki CSV wysłane do JDA oraz pliki JSON wysłane do systemu monitoringu produkcji. Hub integracyjny odpowiadał również za przekształcenie iDoc XML z SAP ERP oraz CSV z JDA do plików płaskich na format oczekiwany przez system Infor Cloud Scheduling.

Grupa 2 zawierała systemy, których nie można umieścić w tym opracowaniu ze względu na umowę o zachowaniu tajemnicy. Wystarczy jednak wspomnieć, że wszystkie korzystały z danych zaczerpniętych z systemu Infor Cloud Scheduling i były wykorzystane do planowania różnych elementów wykorzystywanych w produkcji specyficznych dla branży. W tej grupie znalazła się również integracja z Microsoft DataLake.
Podobnie jak w przypadku grupy 1, również systemy grupy 2 zostały zintegrowane za pośrednictwem huba integracyjnego. Wszystkie systemy satelitarne wymagały na wejściu plików XML, dlatego hub był odpowiedzialny za konwersję plików płaskich na XML. Do zasilenia danymi systemu DataLake wykorzystano nowoczesne rozwiązania chmurowe, takie jak Azure Data Factory i Azure Synapse Analytics. Dane zebrane w DataLake zostały następnie wykorzystane jako źródło raportów tworzonych za pomocą Power BI.

Korzyści i wyniki

Rozwiązanie jest wciąż na wczesnym etapie cyklu życia, dlatego nie wszystkie korzyści mogły zostać już zaobserwowane. Jednak niektóre z nich, najważniejsze z technicznego punktu widzenia, można już wymienić.
Przede wszystkim uznanie SAP ERP za jedyne źródło w zakresie danych podstawowych i niektórych danych transakcyjnych, umożliwiło zarządzanie tymi danymi w jednym miejscu, przez co również znacząco zmniejszono liczbę pól niestandardowych utrzymywanych bezpośrednio w systemie harmonogramowania.
Po drugie, wszystkie zaimplementowane interfejsy pozwoliły na znaczną poprawę jakości i spójności danych. Przełożyło się to bezpośrednio na jakość generowanych planów produkcyjnych, co jest kolejną korzyścią. Dobra jakość generowanych planów produkcyjnych pozwoliła skrócić czas planowania o około 25-30%.
Jak wspomniano wcześniej, rozwiązanie jest nadal na wczesnym etapie, więc wkrótce spodziewane jest dalsze potwierdzanie oczekiwanych korzyści. Dodatkowo druga faza zaplanowana na najbliższe kilka miesięcy będzie skutkować generowaniem dalszych profitów.

Autor:
Krzysztof Spychalski, Project Manager/Konsultant SAP